• Dziecko na Mszy

    Dzieci nie przychodzą do kościoła, by przeszkadzać innym. Nie mają złych intencji. A jednak często widzimy sceny płaczu, tupania nogami, biegania przed ołtarzem. Takie zachowania rozpraszają wiernych, a rodziców wprawiają w najlepszym wypadku w zakłopotanie – w najgorszym w furię. Wierni w takiej sytuacji zaczynają bardziej Czytaj dalej...
  • 1

Proboszczowie

Ks. dr Piotr Krzysztof Petryk
Kanonik honorowy Kapituły Lubelskiej. Urodzony 20.06.1961 r., wyświęcony 21.12.1985 r. Dr teologii.
Proboszcz Parafii Tomaszowice w latach 2002-2010. Od czerwca 2010 proboszcz parafii pw. Ducha Świętego w Poniatowej.

Ks. Kan. Józef Brzozowski
Ksiądz kanonik Józef Brzozowski urodził się 13.08.1940 r. w parafii Wąwolnica. Święcenia kapłańskie otrzymał 31.05.1964 r. Był wikarym w Komorowie, Michowie i Świdniku. W 1981 r. został proboszczem w Piotrawinie. 22.01.1989 r. otrzymał nominację na proboszcza parafii w Poniatowej. W latach 1998 - 2003 był dziekanem dekanatu opolskiego. Jest kanonikiem honorowym Kapituły Zamojskiej i Kapituły Lubelskiej. 

Ksiądz proboszcz kontynuował i dokończył dzieło ks. Kozłowicza budowania kościoła materialnego oraz tworzył i umacniał kościół duchowy. Przeszedł na emeryturę w 2010 roku i zamieszkał przy parafii jako senior.

Ks. Kan. Józef Kozłowicz
Ks. Józef Kozłowicz urodził się 26.01.1931 r. w Zdziłowicach. Po ukończeniu liceum w Janowie Lubelskim wstąpił do Seminarium Duchownego w Lublinie. Święcenia kapłańskie otrzymał 22.12.1956 r. Pracował jako wikary w lubelskiej parafii św. Mikołaja i w Wojsławicach. Przez 10 lat był administratorem w Łosińcu, gdzie zbudował kaplicę dojazdową w Ulowie. Do Kraczewic przybył w 1978 r. z misją zbudowania kościoła w Poniatowej. Początkowo łączył pracę w dwu parafiach, macierzystej i powstającej, z chwilą erygowania parafii w Poniatowej ostał jej pierwszym proboszczem.

Był człowiekiem niestrudzonego czynu i wielkiego poświęcenia, nawet kosztem własnego zdrowia. Budował kościół w warunkach ogromnych trudności biurokratycznych i braku wszelkich materiałów budowlanych. Zjednywał sobie ludzi swoją życzliwością, sam będąc dobrym człowiekiem umiał wydobywać dobro z innych. Był pełen wiary i entuzjazmu, który udzielał się parafianom. Budowa kościoła postępowała, mimo trudności, sprawnie, niestety ksiądz proboszcz coraz częściej podupadał na zdrowiu. Z przerwami na pobyty w szpitalach i sanatoriach kontynuował swoje dzieło, lecz nie zdążył doprowadzić go do końca. Zmarł 18.12.1988 r. w poniatowskim szpitalu. Odszedł do Pana jako człowiek wielkiego serca, wiary i czynu.
Twórca historii miasta, budowniczy kościoła, pierwszy proboszcz spoczywa na miejscowym cmentarzu.

Wydarzenia

Ogłoszenia duszpasterskie

Spotkanie Ewangelizacyjna
Msza święta,
modlitwa o uzdrowienie duszy i ciała,
egzorcyzm wody, oleju i poświęcenie leków
godz: 18:00

Luty - 18 II 2017 (sobota)
Marzec - 18 III 2017 (sobota)
Kwiecień - 29 IV 2017 (sobota)
Maj - 20 V 2017 (sobota)
Czerwiec - 17 VI 2017 (sobota)

Pielgrzymka parafialna do Fatimy i Santiago de Compostela
W JUBILEUSZOWYM ROKU 100-LECIA OBJAWIEŃ FATIMSKICH
 zobacz ofertę (pdf)

 

Remont i modernizacja świetlicy edukacyjno-kulturalnej przy Parafii Rzymskokatolickiej pw. Ducha Świętego w Poniatowej

Parafia Rzymskokatolicka pw. Ducha Świętego w Poniatowej realizuje projekt dotyczący operacji pn „Remont i modernizacja świetlicy edukacyjno-kulturalnej przy Parafii Rzymskokatolickiej pw. Ducha Świętego w Poniatowej”, w ramach działania 413 Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 w zakresie małych projektów.

czytaj więcej...

 

Ostatnio dodane...

Dobra Nowina

Fragment Ewangelii na dzisiejszy dzień.
  • Poniedziałek 2017-02-20, 7. tydz zwykły
    Mk 9,14-29Gdy Jezus z Piotrem, Jakubem i Janem zstąpił z góry i przyszedł do uczniów, ujrzał wielki tłum wokół nich i uczonych w Piśmie, którzy rozprawiali z nimi. Skoro Go zobaczyli, zaraz podziw ogarnął cały tłum i przybiegając, witali Go. On ich zapytał: „O czym rozprawiacie z nimi?” Odpowiedział Mu jeden z tłumu: „Nauczycielu, przyprowadziłem do Ciebie mojego syna, który ma ducha niemego. Ten gdziekolwiek go chwyci, rzuca nim, a on wtedy się pieni, zgrzyta zębami i drętwieje. Powiedziałem Twoim uczniom, żeby go wyrzucili, ale nie mogli”. On zaś rzekł do nich: „O plemię niewierne, dopóki mam być z wami? Dopóki mam was cierpieć? Przyprowadźcie go do Mnie”. I przywiedli go do Niego. Na widok Jezusa duch zaraz począł szarpać chłopca, tak że upadł na ziemię i tarzał się z pianą na ustach. Jezus zapytał ojca: „Od jak dawna to mu się zdarza?” Ten zaś odrzekł: „Od dzieciństwa. I często wrzucał go nawet w ogień i w wodę, żeby go zgubić. Lecz jeśli możesz co, zlituj się nad nami i pomóż nam”. Jezus mu odrzekł: „Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy”. Natychmiast ojciec chłopca zawołał: „Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu!” A Jezus widząc, że tłum się zbiega, rozkazał surowo duchowi nieczystemu: „Duchu niemy i głuchy, rozkazuję ci, wyjdź z niego i nie wchodź więcej w niego”. A on krzyknął i wyszedł wśród gwałtownych wstrząsów. Chłopiec zaś pozostawał jak martwy, tak że wielu mówiło: „On umarł”. Lecz Jezus ujął go za rękę i podniósł, a on wstał. Gdy przyszedł do domu, uczniowie pytali Go na osobności: „Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić?” Rzekł im: „Ten rodzaj można wyrzucić tylko modlitwą i postem”.

Join now and claim william hill bonus - wbetting.co.uk